Sztuki teatralne poruszające wątki zwierząt mogą pełnić funkcję edukacyjną, oddając szerszą perspektywę potrzeb odmiennych gatunków.
Od szekspirowskiej klasyki do rozliczających się z totalitaryzmem „Szewców” Witkacego poruszające dramaty wskazywały na bolączki codzienności czy polityczne zmagania. Zachęcały do walki o wolność jednostek, rozprawiały się z motywem zbrodni i kary, zazdrości i tragicznej miłości albo odwiecznej walki dobra ze złem. Odbiorcy znajdowali na scenie emocjonalne ukojenie oraz inspirację, niejednokrotnie opuszczając widownię z refleksją nurtującą przez dłuższy czas.